Showing posts with label poetry. Show all posts
Showing posts with label poetry. Show all posts

Saturday, April 14, 2012

ಟೈಟಾನಿಕ್ ಟೈಟಾನಿಕ್

( ಜೇಮ್ಸ್ ಕೆಮರೂನ್ ನಿರ್ದೇಶಿತ ಟೈಟಾನಿಕ್ ಚಲನಚಿತ್ರ ತೆರೆಕಂಡ ಹೊಸತರಲ್ಲಿ ನಾನು ಬರೆದ ಈ ನನ್ನ ಕವಿತೆ ಮೊದಲು ೧೯೯೮ ಅಗಸ್ಟ್ ೨ರಂದು "ಪ್ರಜಾವಾಣಿ"ಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡಿತ್ತು. ನಂತರ ೨೦೦೭ ರಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ನನ್ನ "ಕ್ಷಮಿಸು ತಂದೆ" ಸಂಕಲನದಲ್ಲಿ ಸೇರಿತ್ತು. ಟೈಟಾನಿಕ್ ಎಂಬ ಹಡಗು ಮುಳುಗಿ ಇಂದಿಗೆ ನೂರು ವರ್ಷವಂತೆ..ಹಾಗಾಗಿ .., ಓದಿಕೊಳ್ಳಿ.)

 



ಪ್ರೇಮದೇವತೆ ಎಷ್ಟು ಬ್ರಹ್ಮವರ್ಷ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟು
ಪ್ರಣಯೋನ್ಮಾದಕ್ಕೊಪ್ಪಿಸಿದ ಏಂಜೆಲ್
ಹೊಳೆವ ಹೊಂಗೂದಲ ಮುಗ್ಧ ಉದ್ಧಟ ರೋಸ್
ಅವಳಂತರಂಗದ ನೆರಳುಗಳಲ್ಲಿ
ಮೈಯ್ಯ ಹೊರಳುಗಳಲ್ಲಿ ಜಾಕ್
ಕಿತ್ತೆಸೆದ ಐಸಿರಿಯ ನೊಗಗಳ ಧಡಕಿಯಲ್ಲಿ
ಲಂಗ ನಸು ಮೇಲೆತ್ತಿ ಕುಣಿದ ಹೆಜ್ಜೆಯ ಲಯ ಜಾಕ್ ಓ ಜಾಕ್..

ಹುರಿದು ಮುಕ್ಕುವ ಪೋಲಿ ಕಂಗಳ ಜಾಕ್
ಉಸಿರ ಬಿಸಿ ತಾಗಬೇಕು, ಮೈಯ್ಯ
ಮಂಜುಗಡ್ಡೆಗಳು ಕರಗಿ ತೊಡುಗೆ ತೋಯ್ದು
ಅಂಗೈ ತುಂಬಿ ಹೊನ್ನ ಹೊಳಪಿನ ಬೆತ್ತಲೆ
ಬೆರಳುಗಳ ನಡುವೆ ಉಬ್ಬಿ
ತೊಟ್ಟು ಬಿಗಿಗೊಳ್ಳಬೇಕು; ಮೊಗ ಸಣ್ಣಗೆ ಬೆವರಿ ಹೊರಳೆ ಹಿಗ್ಗಿ
ಚೆಂದುಟಿಗಳರೆ ಬಿರಿದು
ಬಾಯ್ದೆರೆದ ಸೀಳು ಬಿರುಸ ಹಂಬಲಿಸುತ್ತ
ಕಣ್ಣಪಾಪೆಗಳಲ್ಲಿ ರಾಗರತಿ ಹೊಯ್ದಾಡಿ
ಲಜ್ಜೆಗೆಟ್ಟು ತುಂಬುವಲ್ಲಿ ತುಳುಕುವಲ್ಲಿ
ಜಲಗಾನ ಹಿಮ್ಮೇಳದಲ್ಲಿ
ವಿಧಿಯೇ! ಘಟನೆ ಘಟಿಸಿದೆ..


ಶಾಪಗ್ರಸ್ತ ಕೋಮಲ ಕೆಳೆತನದ ಜಲಸಮಾಧಿಯ ರಾತ್ರಿ
ನೀರೂ ಮಿಂಚದ ನಿಶಾಂಧಕಾರ
ಎಲ್ಲರೂ ಕೂಗುತ್ತಿರುವಲ್ಲಿ ಯಾರ ಕೂಗಿಗೂ ಆಕಾರವಿಲ್ಲ
ಸಾರ್ಥಕಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಎರಡು ಹರೆಯಗಳ ಸುತ್ತ
ಸಾವಿನ ಭಾರ ಹೊತ್ತ ಶಬ್ದಗಳ ಹುತ್ತಗಟ್ಟಿ ದಿಕ್ಕೆಟ್ಟು ಚಲಿಸುತ್ತಿವೆ
ಮಾನವಾಕೃತಿಗಳೆ? ಸಾವಿನ ನೆರಳುಗಳೆ?
ಚೀತ್ಕಾರಗಳಿಗೆ ಆಕ್ರಂದನಗಳ ಸಾಂತ್ವನ ನಿರ್ದಯೆಯ ಸಾಕ್ಷಿ
ಚಂದ್ರ ಹೇಡಿ ತಾರೆಗಳ ಬೆಳಕಿಗೆ ತಾಕತ್ತಿಲ್ಲ
ಕಾವಳದಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣು ಹಿಗ್ಗಿದಷ್ಟೂ ಆಶೆ ಕುಗ್ಗಿ
ದೇವರೇ, ದಿಗ್ದೆಸೆಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಸಾವಿಗೂ ಬದುಕಿಗೂ ದಡಗಳೇ ಇಲ್ಲ
ಮೊನ್ನೆ ನಿನ್ನೆಯ ಚಂದ ನೀಲಜಲ ವಿಸ್ತಾರ
ಸಾವಿನ ಜಲಶಯ್ಯೆ ಅಟ್ಲಾಂಟಿಕ್
ನುಂಗಿ ನೊಣೆಯಲು ಹೊಂಚಿ ಶಕ್ತಿಗಳು ಕುಳಿತಂತೆ
ತಳದಿಂದ ಕೇಕೆಗಳು..ಟೈಟಾನಿಕ್ ಟೈಟಾನಿಕ್

ಅಂತಸ್ತಿನ ಅಗೋಚರ ಗೋಡೆಗಳ ಕುಸಿತದಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮ ಚಿಗುರಬೇಕು
ಸಾವಿಂದ ಬದುಕ ಬೇರ್ಪಡಿಸುವ ಗೋಡೆಗಳೊಡೆಯುತ್ತಿವೆ
ನೀರಿನ್ನೂ ನುಗ್ಗಿರದ ಇಂಚಿಂಚು ಸ್ಥಳ ಸ್ವರ್ಗ
ಇನ್ನರೆಗಳಿಗೆ ಬದುಕ ಬರಸೆಳೆದು ಬಿಗಿದಪ್ಪಿ ಎದೆಗವಚಿ
ಇನ್ನೊಂದರೆಗಳಿಗೆ ಸಾವನೊದ್ದು ಬದಿಗೆ ತಳ್ಳಿ ಹಿಂದೆ ನೂಕಿ
ನನ್ನ ಸಂಕಟ
ಚಲನಚಿತ್ರವೆ? ಜೀವನದರ್ಶನವೆ?
ಘಟಿಸಿದವಘಡ ಅರಿವಿಗೆ ದಕ್ಕುವ ನಡುವಿನವಧಿಯ ಅಂತರ
ಕಾಲದ್ದೆ? ಭ್ರಮೆ-ವಾಸ್ತವಗಳದ್ದೆ?
ಅಮಾನುಷ ವೈಶಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ
ಮಕ್ಕಳಾಟದ ದೋಣಿಗೆ ಸಮ ಕ್ಷುದ್ರಗೊಂಡು
ಮುಳುಗಿದ್ದು ಹಡಗೆ?
ಅಥವ.. ... ....




Thursday, December 9, 2010

ಮೌನಿ

ಶಬ್ದಗಳ ಸಂತೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು
ಮಾತುಗಳ ಖಾಲಿತನ ಮನದಟ್ಟಾದಂತೆ ಮೌನಿಯಾದ
ಮಾತು ಬೆಳ್ಳಿ ಮೌನ ಬಂಗಾರ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದವರು
ಮೂಕ ಎಂದರು
ಮತ್ತಷ್ಟು ಜನ ಬಂದರು
ಮೂಕ ಎಂದ ಮೇಲೆ ಕಿವುಡನೂ ಇರಬಹುದೆಂದು ಕಣ್ಸನ್ನೆ ಕೈಸನ್ನೆ ಮಾತಾಡಿದರು

ಆಕಾಶ ನೋಡಿದ ಕಣ್ಣರಳಿಸಿ
ತಂಗಾಳಿಯ ಸ್ಪರ್ಶಕ್ಕೆ ಮೈ ಒಡ್ಡಿದ
ದೂರದಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಕೂಗಿದ ಹಕ್ಕಿಯ ಅನುಕರಿಸಿ ಕೂ ಎಂದ, ಮುಗುಳ್ನಕ್ಕ

ದೂರದಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿ ಹತ್ತಿ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಯಾರದೋ ಮನೆಗಳು
ಕೆಂಪುಹಳದಿ ಜ್ವಾಲೆಗಳ ಹಿoಬೆಳಕಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪು ಆಕೃತಿ ಮೂಡಿದಂತೆ
ಅವಸರವಸರವಾಗಿ ಬಂದನೊಬ್ಬ
ವ್ಯರ್ಥ ಕಾಲಹರಣ ಬೇಡ
ಮನೆ ಉರಿಯತೊಡಗಿ ಈಗ ತುಂಬ ಹೊತ್ತು
ಎಲ್ಲ ಸುಟ್ಟು ಹೋಗುವ ಮುನ್ನ ಬನ್ನಿ
ಒಂದಿಷ್ಟು ಗಳ ಹಿರಿಯೋಣ ...
ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರೇ ತೆರಳಿದರು

ಬೆಂಕಿ ಆರಿಸುವ ಮಾತೇ ಇಲ್ಲ
ಎಲ್ಲಿಗೆ ಬಂತು! ನಿಶ್ಯಬ್ದವಾಗಿ ಅತ್ತ, ಅಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದ
ಇನ್ನಷ್ಟು ಜನ ಬಂದರು, ಭ್ರಮಿಷ್ಟ ಎಂದರು
ಸಂಪನ್ನನ ಸಿಟ್ಟು ಮಾತಾಗತೊಡಗಿತು,ತಾಗತೊಡಗಿತು
ಓ ಇವನಿನ್ನೂ ಲಜ್ಜೆ ಸಮ್ಮಾನ ಸಂಕೋಚ ಉಳ್ಳವನು
ನಾವೆಲ್ಲಾ- ಇಷ್ಟು ಜನ - ಎಲ್ಲ ಕಳಚಿ ನಿಂತಿದ್ದರೆ
ಇವ ನೋಡಿ ಇನ್ನೂ ಬಟ್ಟೆ ತೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ
ಕಳಚಿ ಹಾಕಿರಿ ಇವನ ಅಂಗಿ
ಚೊಣ್ಣ ಚಡ್ಡಿ ಬನೀನು
ಸಿಳ್ಳೆ ಹೊಡೆದು ಸುತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿ ವಿಕಟ ನಕ್ಕರು

ದಿಗಂಬರನಾಗಿ ನಡೆದ ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿ
ಮುಸ್ಸಂಜೆ ಸಮಯದಲಿ ಬೆಟ್ಟ ದಾರಿಯ ಬದಿಗೆ
ಕುಪ್ಪಳಿಸುತ್ತಿತ್ತೊಂದು ಪುಟ್ಟ ಸುಂದರ ಹಕ್ಕಿ
ಬಳಿಸಾರಿ ಹೇಳಿದ 'ಬಾ, ಎದೆಗವಚಿಕೊಳ್ಳುವೆ'
ಬೆದರಿ ಹಾರಿತು ಹಕ್ಕಿ

ನಿಲ್ಲು, ನಾನು ನಿರುಪದ್ರವಿ ಎಂದ
ಹಕ್ಕಿ ನಂಬಲಿಲ್ಲ
ತನಗೆ ತಾನೇ ಎಂಬಂತೆ ಹೇಳಿಕೊಂಡ :ಫೇರ್ ಇನಫ್ ....
.

Tuesday, November 30, 2010

ಕೂಗಳತೆಯ ವಿಸ್ಮಯಗಳ ದಾಟದೇ...

ವಿಸ್ಮಯಗಳ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಲಗ್ಗೆ ಇಟ್ಟ ಮಿಂಚು ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಮಿನುಗಿಸಿ
ತಾರೆ ನೀಹಾರಿಕೆ ತೋರಿ ಅಂಗೈಯ್ಯಲ್ಲಿ, ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಹರಡಿ ಎದುರು ಹೇಳಿದಾ ಹೇಳಿದಾ
ಎಷ್ಟು ದೂರ ಗೊತ್ತೇ ಆ ಸೂರ್ಯ?
ನಮ್ಮ ತಲುಪಲವನ ಬೆಳಕು ಎಂಟು ನಿಮಿಷ ಬೇಕು
ಬೆಳಕು ಪ್ರವಹಿಸುವ ವೇಗವೆಂಥದು ಗೊತ್ತೇ?
ಕ್ಷಣವೊಂದಕೆ ಲಕ್ಷದೆoಬತ್ತಾರು ಸಾವಿರ ಮೈಲು...

ಒಣಹುಲ್ಲು ತಿನ್ನುತ್ತ ನಿಂತ ಎತ್ತಿನ ಮೈಯ್ಯ ಮೇಲೆಲ್ಲಾ ಬಾಸುಂಡೆ ಎಬ್ಬಿಸಿದ ಕೈಯ್ಯ
ನರಗಳಲಿ ನರಹೊಟ್ಟೆಗಳ ಹಸಿವ ಬೆಂಕಿ, ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು ಅಲ್ಲೇ, ಕೊಂಚ ದೂರ ಎದುರಿಗೇ
ಗೊತ್ತೇ? ಗೊತ್ತೇ? ಕೇಳುತಲಿದ್ದ ವಿ-
ಜ್ಞಾನದ ಗದಡಿ ಬಿಚ್ಚುತ್ತಲೇ ಹೋದ
ಗೊತ್ತೆಂದೆ, ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಥಕ ನೋಟ ಎಸೆದ
ಊರ್ಧ್ವಗಮನಕ್ಕೆ ಕೊನೆಯಿಲ್ಲವೆಂತೋ ಅಂತೇ ಅಧ:
ಪತನಕ್ಕೂ ಕೊನೆಯಿಲ್ಲ, ಅದೇ ಭಯ
ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದೆವು ಎರಡು ಬೇರೆ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು- ನಾನೂ ಅವನೂ

ವಿಸ್ಮಯಗಳ ಕುರಿತ ಕುತೂಹಲಕೆ ಬರವಿಲ್ಲ ಇಲ್ಲ ಬೇಸರವೆನಗೆ
ಇನ್ನು ಹಲ ತಾರೆಗಳು ಅತಿದೂರ ಬಲುಸಾಂದ್ರ
ಅವು ಬಿಟ್ಟ ಬೆಳಕೆಲ್ಲ ಮುಟ್ಟಿದೆಯೋ ಭುವಿಯನ್ನು? ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.
ಗೊತ್ತು, ಬಾ ವಿಸ್ಮಯಗಳ ಮಾತಿವೆ ಇಲ್ಲಿಯೂ, ನೋಡು
ರಸ್ತೆಯಾಚೆ
ತಿಂಗಳಬೆಳಕಂಥ ನೆಲ ಅಲ್ಲಿ ಕಂಬಸಾಲು ಆ ತಂತಿಗಳೊಳಗೆ ಹರಿವ ಬೆಳಕು
ಆರು ದಶಕ ಸಂದವು, ರಸ್ತೆಯೀಚೆ ಈ ಕೇರಿಯ ಕತ್ತಲೆಗಿನ್ನೂ ತಲುಪಿಲ್ಲ
ಇಂದೂ ಬೆಳಗಿಲ್ಲ.

ನೆಲದ ವಾಸ್ತವದ ಹಂಗಿರಲಿಲ್ಲ
ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ರಹಸ್ಯ ಬಿಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದವ ಹೇಳಿದ:
"ಎಲ್ಲರ ಮನೆಗಳ ದೋಸೆಯೂ ತೂತೇ"..
ಅದೂ ಸುಳ್ಳು ಮಿತ್ರ, ಕೇಳು ಪೂರ್ಣಸತ್ಯ ಇಲ್ಲಿದೆ, ಇಲ್ಲಿ
ಹೆಚ್ಚಿನ ಮನೆಗಳ ಹೆಂಚಿಗೇ ತೂತು
ವಿಸ್ಮಯಗಳ ಮಾತಾಡುತ್ತ ಹೋದರೆ ಕೊನೆಯಿಲ್ಲವಯ್ಯ, ವಿಸ್ಮಯಕ್ಕೇನು
ಸಾಲು ಹೊಜೈರಿ ಅಂಗಡಿಗಾಜುಗಳಲ್ಲಿ ನೇತ ಮೊಲೆ
ಇಲ್ಲದ ಮೊಲೆಕಟ್ಟುಗಳೂ ಉದ್ರೇಕಿಸುತ್ತವೆ, ವಿಷಾದಕ್ಕೆ
ನಾಗರಿಕತೆಯ ಹಿತ್ತಲಲ್ಲೆಷ್ಟೊಂದು ಕಸ
ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೇ ಎಷ್ಟು ಕಪ್ಪುರಂಧ್ರಗಳು... ...!!

Sunday, November 21, 2010

ಕ್ಷಮಿಸು ತಂದೆ

ಕೆಳಗೆ, ಹಲವು ತಿಂಗಳ ಕೆಳಗೆ ಮಂದ್ರ ಬೆಳಕುಗಳಲ್ಲಿ
ಕಾಮ ಉಕ್ಕಿದ ರಾತ್ರಿ ಅಂಡ ಸೇರಿದ ಅಣು ಒಂದಾಗಿ ಎರಡಾಗಿ 
ಕಣ್ಣಾಗಿ ತುಟಿಮೂಡಿ, ಗಂಡೋ ಹೆಣ್ಣೋ ಇಂದು ಕಣ್ತೆರೆವ ಕೋಣೆ ; ಹುಟ್ಟು ಹೊರಬರುವ ಮುಂಚಿನ ಕ್ಷಣಗಳು 
ಕಾತರ ಆತುರ ಶತಪಥ ಮೊಗಸಾಲೆ

ದಾಟಿ ಮೆಟ್ಟಲೇರಿ
ರೋಗಿಗಳ ರೋಗಗಳೇ ಸಡಗರದ ಮೂಲ- ದಾದಿ ವೈದ್ಯರು
ಮುಖಕ್ಕೆ ಹಸಿರು ಗವಸು
ಹಾಕಿ ಕತ್ತರಿ
ಯಾಡಿಸಿ ತೊಗಲು ಕೊಯ್ದು ಮಾಂಸ ಹೆಕ್ಕುವ ಕೋಣೆ
ಸಾವು ಸುಳಿದಾಡುತ್ತಿದೆ ನಿಶ್ಯಬ್ದ ..ಅಗೋಚರ...

ಅಪ್ಪ ಮಲಗಿದ್ದಾನೆ-ಬೆಳ್ಳಿ ಗಡ್ಡ ಹಣ್ಣು ಮೈ ಕಣ್ಣು ಆಳದ ಬಾವಿ
ಎಂಬತ್ತೈದು ಬೇಸಗೆಗಳ ನೆನಪ ಮೂಟೆಯ ಭಾರ ಹೊತ್ತು ಬಸವಳಿದಂತೆ
ಧೋತರದ ಉಡಿಯಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಬಾಳೆ ಒಮ್ಮೆ ಮಾವು -ಹಲಸು ಕಲ್ಲಂಗಡಿ 
ಕಾಲಕಾಲಕೆ ತಂದು ತಿನ್ನಿಸಿದ ತಂದೆ
ಕುರಿಯಂತೆ ಹೊತ್ತು ಹೆಗಲಲ್ಲಿ ದಡದಡ ನಡೆದು
ಶಾಲೆಯಲ್ಲೆಸೆದು ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಅಪ್ಪ- ಕಾಲ ಸ್ಥಂಭಿಸಿದಂತೆ
ಶಬ್ದಗಳಿಗೊಳಪಡದ ಭಾವ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ -ನೋಡುತ್ತಾನೆ , ನಿಸ್ತೇಜ
ರಕ್ತದಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಕೊಂಡ ಬಾಟಲಿ ರಕ್ತ
ಜೀವಂತಿಕೆ ಹನಿಹನಿ ಒಳಗಿಳಿಯುತಿದೆಯೆಂದು ಭ್ರಮಿಸಿದಕ್ಕಂದಿರು ಬಂಧು-ಬಳಗ 
ಅಪ್ಪ ನೋಡುತ್ತಾನೆ ಎಲ್ಲ ಕಸರತ್ತುಗಳ, ಬಗೆಗಣ್ಣು  ಕಾಣುತ್ತಿರುವುದೇನೋ

ಅವಸ್ಥಾಂತರವೆಲ್ಲ ಸಂಗಮಿಸಿದಂತೆ 
ಅಲ್ಲಿ ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಅಪ್ಪ -ಮಗ್ಗುಲಿನಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾನೆ ನನ್ನ ಕುವರ; ಅವನಲ್ಲಿ ಮುಪ್ಪಿನ ನಾನು
ಇವನ ಕೇಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಜೀವನದಲೆಗಳು 
ಇವನಲ್ಲಿ ಬಾಲ್ಯದ ನಾನು - ಅವನ ನಿಸ್ತೇಜದಲ್ಲಿ ನೋವಿನ ಸೆಲೆಗಳು
ಹಡೆವ ಬೆಳೆಸುವ ಜೊತೆಗೊಳಿಸುವ ಕರ್ಮ ಮುಗಿಸಿ ಹೋಗುವದು ಸತ್ತು 
ಬೆಳೆದಾತ ಹಡೆವ ಬೆಳೆಸುವ ಸಂಭ್ರಮ ಹೊತ್ತು 
ಚಕ್ರ ಸುತ್ತುವದು 
ಮೈಕ್ರೊಲೆವಲ್ಲಿನಲಿ ಬದುಕ ನೋಡುವ ತಪ್ಪ ಮತ್ತೆ ಎಸಗಿದ  ಫಲಿತ
ಭಯಂಕರ ಏಕತಾನತೆಯಪ್ಪ, ಇದ ಬಿಡು
ನರೆತ ಕೂದಲು ಮೈಯ್ಯ ಸುಕ್ಕುಗಳಲ್ಲವಿತಿರುವ
ಕತೆವ್ಯಥೆಗಳಲ್ಲಿ ನಿನ್ನಾತ್ಮವೆಲ್ಲಿ
ಸುಖೇದು:ಖೇ ಸಮೆಕೃತ್ವಾ ಲಾಭಾಲಾಭೌ ಜಯಾಜಯೌ..
ಪರಮಾತ್ಮ ಕೃಷ್ಣ  ಉಕ್ತ  ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ನನ ಲಕ್ಷಣಗಳ 
ಮುಂದೆ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿಕೊಂಡು ವಿವರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ತಂದೆ
ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಂಚಿನಲಿ ಈ ಕ್ಷಣ ಜಿನುಗಿದ ಈ ಹನಿ ನೀರಿನ ಅರ್ಥ
ಹೊಳೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಒಳಗಣ್ಣ ನೋಟ

ಕ್ಷಮಿಸು ನನ್ನನ್ನು 
ಕ್ಷಮಿಸು- ಜೀವಂತಿಕೆ ಇಲ್ಲದ ಜೀವಾವಸ್ಥೆಯ ನಿನ್ನ
ನೋವು ದಕ್ಕದ ಕಾವ್ಯವಿಫಲವನ್ನು